براى رفع بيسوادى به استاد ، براى ايمان و تقرّب به خدا ، براى فهم دستورات الهى ، براى آمرزش گناهان و اجابت خواسته‌هايمان و نجات از عذاب الهى در دنيا و آخرت به انبياء و اولياء متوسّل مىشويم . و خدا اين اثر وجودى را به مقربيّن درگاهش در حدّ و مرتبه كمالشان به آنها افاضه فرموده است . و قطعا چنين توسّلى نه تنها شرك نيست ، بلكه تكليف است و حركتى در دايره نظام هستى و سنّت الهى مىباشد . و چنين توسّلى بسيار تفاوت دارد با آنچه مشركين انجام مىدادند . زيرا آنها متوسّل به اشيايى مىشدند و خواسته‌هايى را طلب مىكردند ، كه خداوند كمالش را در آنها قرار نداده بود . بت‌هايى كه از چوب ، طلا و نقره و . . . بودند . اسبابى هستند براى برخى نيازهاى زندگى ، چوب مىتواند وسيله‌اى براى در ، پنجره ، صندلى ، سوختن و . . . باشد . طلا و نقره كمالى را داراست كه قابليت دارد . وسيله زينت و ارزش معاملاتى داشته باشد اما قابليت واسطه شدن در اجابت دعا و يا تأثيرگذارى در رفع عذاب الهى را ندارد . علاوه بر اين همان گونه كه در متن اين رساله آمده است ؛ مشركين بت‌ها را معبود قرار مىدادند و نگاه استقلالى به آنها داشتند و اين حركت در تضاد با مسأله توسّل است . توسّل به